آدم هاي بزرگ در باره ايده ها سخن مي گويند

آدم هاي متوسط در باره چيزها سخن مي گويند

آدم هاي كوچك پشت سر ديگران سخن مي گويند



آدم هاي بزرگ درد ديگران را دارند

آدم هاي متوسط درد خودشان را دارند

آدم هاي كوچك بي دردند



آدم هاي بزرگ عظمت ديگران را مي بينند

آدم هاي متوسط به دنبال عظمت خود هستند

آدم هاي كوچك عظمت خود را در تحقير ديگران مي بينند



آدم هاي بزرگ به دنبال كسب حكمت هستند

آدم هاي متوسط به دنبال كسب دانش هستند

آدم هاي كوچك به دنبال كسب سواد هستند



آدم هاي بزرگ به دنبال طرح پرسش هاي بي پاسخ هستند

آدم هاي متوسط پرسش هائي مي پرسند كه پاسخ دارد

آدم هاي كوچك مي پندارند پاسخ همه پرسش ها را مي دانند



آدم هاي بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند

آدم هاي متوسط به دنبال حل مسئله هستند

آدم هاي كوچك مسئله ندارند



آدم هاي بزرگ سكوت را براي سخن گفتن برمي گزينند

آدم هاي متوسط گاه سكوت را بر سخن گفتن ترجيح مي دهند

آدم هاي كوچك با سخن گفتن بسيار، فرصت سكوت را از خود مي گيرند

   اختلال شخصیت خودشیفته

اختلال شخصیت خودشیفتگی  شامل خودبزرگ پنداری ونداشنن همدلی بادیگران حس بزرگ منشی مبنی بر مهم بودن ومتمایز بودن از دیگران  است دراین اختلال تمام انرزی فرد فقط متوجه خود است وقادر نیست عشق ومحبت خویشتن را در باره سایرین هم بکار

گیردوهیچ گونه علاقه وتوجه وهمدردی نسبت به دیگران ندارند            

این افرادفقط باکسانی که  همانند وهمفکر  ایشان هستند  ارتباط برقرار می کنند این افراد اغلب زیبا باهوش  یا موفق  هستند که در حقیقت این نقاط قوت شان هسته مرکزی شروع این اختلال می شود

 این اختلال  که از سنین نو جوانی یا اوایل جوانی اغاز می شود به صورت پایدار در سراسر عمر انسان وجود دارد به واسطه خودخواهی افراطی که دارند دستوری ومتکبرانه برخورد می کنند    وبه دلیل  تکبر خود  دیگران راتحقیر می کنند

در خانواده هایشان هم حرف حرف انان است  یعنی همسرشان به منزله وسیله ای تلقی می شود که نیازهای زیستی و اجتماعی وفرهنگی انهارا ارضا کندودر نهایت همسربرایشان  ارزش جدی ندارد

   در رابطه بین فردی استثمارگرهستند نسبت به ظاهرشان حساسند

انسان خود شیفته پیوسته خودش ودیگران را گول می زند وبرای بزرگ جلوه دادن خود دایم  دروغ می گوید وامتیازات مالی ومعنوی عجیب وغریبی را به خودنسبت می دهد    وگاه در این کاربه قدری  اغراق می کندکه خودش هم دروغ هایش را باور می کند  ریاکاری یکی از بزرگترین ویزگی های انسان های خود شیفته است زندگی وکار با انسان های خود شیفته امری ناممکن است مگر اینکه بیماری خودرابپذیرند ود نبا ل درمان ان باشند  اما مشکل کار اینجاست که افراد خود شیفته توهمات خود را باور کرده اند ازهیچ پزشکی کمک نمی گیرند این افراد دیگران را دچاراسیب های روانی جدی می کنندوجز مدارا با ان ها چاره ای نیست زیرا انهافقط خودشان راقبول دارند وخودشان رامی بینند وبرای تخریب دیگران در جمع باصدای بلند وحق به جانب حرف می زنند

اختلال شخصیت پارانویید

 این اختلال در برگیرنده نامطلوب ترین رفتارها ومنش ها است افراد پارانوییدی همیشه میزان وفاداری  وقا بل ا عتماد بودن همسر وشریک جنسی,دوستان و وابستگان نزد یک وغیره را ازمایش کرده ودر حا فطه خود کلیکسیونی از مدارک نشان دهنده  بی عدالتی تحقیر وتهدید دیگران  را دارنداین افراد درحا ل کشف خیانت وبد عهدی دشمنان دوست نما هستند (البته بقول خودشان)انها بسیار بدگمانند

منظور از بد گمانی همان افکار پارانوییدی است افکاری که به باورهای غلط ودر عین حا ل تزلزل ناپذیرگفته می شود وافراد بدان اعتقاد راسخ پیدا می کنند ونمی توان با مدرک وشاهد انان را قانع نمود که انچه باور دارند  حقیقت ندارد

اختلال پارانویید را می توان اختلال تغییر شخصیت نامید.می توان ان را جنون خودبزرگ بینی نامید شخص پارانویایی غرور نامحدودداردکه گاهی ان رازیر تواضعی ریاکارانه پنهان می کند او برای خود احترامی انتظار دارد که مخصوص بزرگان است

درون او  

انباشته از خود رآیی وخودمحوری وپرازکینه ودشمنی است  ودرعین انکه ان ها را در زیر نقا ب ها ی نوع دوستی , خوبی, مهربانی,گذشت وعدالت پنهان کرده است

 .  انسان پارانویایی کسی است که دیگران نمی دانند با کدام ساز او باید برقصند  گذشت برای او مفهومی

ندارد مگر زمانی که نقش گذشت رابازی می کنداین افراد در گفتگوهای معمولی وبی نظر توهین های پنهانی می بینند رازشان را به کسی بازگو نمی کنندوفاداری وصداقت نزدیکانشان را مورد سوآل قرارمی دهند  هیچ گاه تحقیرها وتوهین های خیا لی دیگران را نمی بخشند

 زیرا دراین افراد مطلقا بخشودن وفراموش کردن وجود ندارد همیشه تعبیرهای غلط به رفتار, پندار, گفتار دیگران می چسبانند مخزن تکبر, سلطه گری وتحقیر دیگران هستند به طور دايم دروغ می گویند وموقعیت هایی ایجاد می کند تا درانها ازهمه بالاتر قرار گیرد وبهترین نقش را داشته باشد دراتفاقات خوشایند , معانی تهدید کننده وتحقیرامیز می بینند ومدام در حالت لجاجت وکینه ورزی هستند  این اختلال عدم اعتماد وشکاکیت دراوایل بزرگسالی شروع می شود 2 درصد افراد به این اختلال مبتلایند

برگرفته از مقالات دکتر علی عزیزی و دکتر محمد صنعتی

زندگي بدون حضور کودک درون احساس تهي بودن را بر جا مينهد:اين احساس را که زندگيمان فاقد چيزي است.آنگاه مي کوشيم اين احساس خلاء را با ساير انسانهاو اشيا و مکانها و فعاليتها و تجربه هايي بيرون از خويشتن پر کنيم.""

"کشف کودک درون"

کودک درون حضوري قدرتمند دارد و در کانون هستي ما به سر مي برد.کودک نوپا يي سالم و شاد را مجسم کنيد . سر زندگي او را احساس کنيد با شور و شوقي مدام محيطش را کشف مي کند از احساسهايش با خبر است و آشکارا آنها را نشان ميدهد.وقتي آزار مي بيند گريه ميکند وقتي خشمگين است فرياد مي زند .وقتي خوشحال است لبخند مي زند يا از ته دل مي خندد.اين کودک بسيار حساس و غريزي نيز هست.مي داند به چه کس اعتماد کند و به چه کس اعتماد نکند.دوست دارد بازي و کشف کند .هر لحظه اش تازه وسرشار از شگفتي است.وجودش از اين بازي گوشي شادمانه مي جوشد.
به مرور زمان اين کودک به سوي توقعات و جهان افراد بالغ کشيده مي شود.صداي بزرگتر ها –با نيازهاوخواسته هايشان –به تدريج نداي دروني احساسها و غرايز را خاموش مي کند.والدين و آموزگاران –در واقع- ميگويند" به خودت اعتماد نکن.احساسهايت را احساس نکن.اين را نگو .آن را بيان نکن.همان را بگو که ما ميگوييم.ما بهتر ميدانيم."
به مرور زمان ويژگيهاي اين کودک به ناچار پنهان مي شوند .افراد بالغ در فرايند آموزش و پرورش و ايجاد انضباط کودک را به بالغي قابل پيش بيني تبديل مي کنند.کودک احساس برهنگي و سرما مي کند. جهان افراد بالغ براي کودکان جاي امني نيست.طفل در حال رشد –به منظور بقا- روح شاد و کودکانه اش را مخفي و محبوس ميکند.اما کودک درون هرگز بزرگ نمي شود و از بين نمي رود.مدفون اما زنده و منتظر مي ماند .تا روزي آزاد شود.همواره مي کوشد توجه ما را به خود جلب کند .اما ما فراموش کرده ايم چگونه گوش بسپاريم.وقتي گواهي دلمان را ناديده مي گيريم کودک درون را ناديده مي انگاريم.وقتي به خود مي گوييم نبايد نياز هاي بچه گانه داشته باشيم زيرا معقول و عملي نيستند کودک درون را طرد ميکنيم. مثلا شايد اين تمايل را احساس کنيم که فقط محض تفريح از راه پارک عبور کنيم يا به علت از دست دادن دوستي زار زار گريه سر دهيم.اين کودک درون است که مي خواهد نمايان شود.اما وقتي بالغ جدي درونمان ميگويد :"گريه نکن!پسرهاي بزرگ گريه نميکنند .آدم بايد بر خودش مسلط باشد"کودک درون در گنجه محبوس مي شود.و شوروشوق زندگي را از دست مي دهد.به مرور زمان اين امر به کمبود انرژي و بيماري مزمن يا درمان ناپذير مي انجامد.وقتي کودک درون ما پنهان مي شود خود را از ديگران نيز جدا مي کنيم .آنها هرگز نمي توانند احساسها وآرزوهاي راستين ما را در يابند.يا بدانند که به راستي کيستيم.يعني تجربه صميميت راستين با ديگران غير ممکن ميشود.واين دعوت از فاجعه و مصيبت است.براي اينکه کاملا انسان باشيم کودک درون بايد پذيرفته و نمايان شود.

"درون هر فرد بالغ کودکي فرياد ميزند:"بگذار نمايان شوم"اين کودک که درون انسان زندگي مي کند کيست؟چرا در درون انسان به تله افتاده و چه چيز را مي تواند پيش کش کند؟چگونه مي توان اين کودک را آزاد و رها کرد؟کودک درون خويش را کشف واز او مراقبت و حمايت کنيد.هدف من اين است که کودک درون خود را دوست بداريم و از او دعوت کنيم تا بخشي از زندگيمان باشد.
از دهه1960کودک درون موضوع مورد علاقه روانشناسي شد.و اين ديد که کودک بخش حايز اهميتي از تحليل رفتار متقابل است، توسط اريک برن عرضه شد.او تصويري از جهاني دروني متشکل از سه بخش کودک و والد و بالغ را پيش روي ما مي نهد.والد آن بخش از وجود ماست که احکام وقواعد (امر ونهي ها)را وضع مي کند.کودک درون يکي از بخشهاي نفي شده وجودمان است که وقتي به دوران پختگي وبلوغ گام مي نهاديم آن را پشت سر گذاشتيم و رها کرديم.از اين رواکنون مسئوليم که او را باز يابيم و مورد مراقبت و حمايت قرار دهيم.در دهه 1980 کودک درون به عنوان بخشي از جنبش شفا مورد توجه قرار گرفت.
کودک درون ضمير حسي واحساس کننده ماست. برايمان ذوق وشوق و انرژي به ارمغان مي آورد.حال چگونه کودک درون خود را شفا بخشيم؟وقتي با کودک درون خويش روبرو مي شويم اغلب اوقات در مي يابيم که نياز هايش –نياز به محبت وامنيت واحترام واعتمادوهدايت-برآورده نشده اند.غياب اين اوضاع و شرايط اساسي در کودک درون ما حالت مزمن اضطراب وترس وشرم وخشم ونوميدي ايجاد مي کند.بازگشت مکرر مشکلات عاطفي و جسمي در فرد بالغ نشانه آن است که کودک درون مي خواهد سخن بگويدشفاي کودک درون را بخشي از برنامه روزانه تان سازيدودر کنار مشاوري ماهر و گروهي حمايتگر به انجام تمرينهاي آن بپردازيد.در تنهايي و انزوا نمي توان به شفاي کودک درون پرداخت زيرا کودک درون به اندازه کافي تنها مانده است .لازم است که همه ما در طول اين راه همراهاني بيابيم :افرادي که متعهد شده اند از کودک درون خويش مراقبت کنند.البته به يادآوريد که فقط خودتان مي توانيد ديگر بار پدر ومادراين کودک باشيد.و هيچ کس ديگر نمي تواند مراقبت از اورا به عهده گيرد فقط خودتان مسئول تشخيص نيازهاي کودک درونتان و برآورده ساختن آنها هستيد.پس اگر در همه جايگاههاي نادرست مهرو محبت را جسته ايد –مثلا اگر خواسته ايد به جاي خودتان يک نفر ديگر از کودک درونتان مراقبت کنددراشتباه بودید

دکتر وين داير در کتاب عظمت خود را دريابيد بحث جالبي مي گه 

غازها وعقاب ها 

مي گه ادم ها دو دسته هستند غاز ها و عقاب ها . هرگز نبايد عقاب ها رو به مدرسه غازها فرستاد و نبايد افکار دست و پا گير غازها فکر عقاب ها رو مشغول کنه . کسي که مثل غاز هست و تعليم داده شده نمي تونه درست پرواز کنه و به خار و خاشاک گير مي کنه که مانع پروازش مي شه . ولي عقاب رسالتش اوج گرفتنه . عقابي که مثل غاز رفتار مي کنه از ذات خودش فرار مي کنه .

بدترين چيز ندونستن قوانين عقاب هاست . اين که ندونيم چطوري عقاب باشيم

* غازها همه مثل هم فکر مي کنند و هميشه هم ادعا مي کنند که درست فکر مي کنند . افکارشون کپي شده هست و اصلا خلاقيت نداره . اکثر مواقع هم همگي با هم به نتايج يکسان مي رسند چون دقيقا مثل هم فکر مي کنند .

عقاب ها مي دونند زماني که همه مثل هم فکر مي کنند در واقع اصلا کسي فکر نمي کنه .

* غازها هميشه مي دونند غاز ديگه چطوري زندگي کنه بهتره ! هر کسي جاي کس ديگه تصميم مي گيره . براي همين اکثر يا دير به بلوغ (فکري – جنسي – احساسي) مي رسن و يا اصلا بالغ نمي شن .

عقاب ها به خلاقيت ذهن هر کس اعتقاد دارن و در زندگي ماهيگيري به فرد ياد مي دن و نه ماهي . در محله عقاب ها هر کسي جاي خودش بايد فکر کنه و کسي مسئوليت زندگي کس ديگه رو به عهده نمي گيره .

* غازها از جسمشون بيش از حد کار مي کشن و تمام توان داشته و نداشته رو به کار مي گيرن و به نتايج دلخواه نمي رسن .

عقاب ها اول تمام جوانب کار رو در نظر مي گيرن ، باتوجه به تجارب قبلي و برنامه ريزي هاي ذهن خلاقشون تصميم مي گيرند و بعد شروع به کار مي کنند . عقاب ها ايمان دارند که تلاش جسمي به تنهايي اصلا براي کار کافي نيست .

* غازها حريم شخصي ندارند و بارها و بارها وارد حريم خصوصي عقاب ها مي شن چون حرمت ندارند .

عقاب ها به حريم شخصي هر فردي احترام مي زارن و قاطعانه به افرادي که وارد حريم خصوصي اونها مي شن تذکر مي دن .

* غازها بايد همه رو راضي نگه دارند و تمام تلاششون رو در روابط مي کنند که همه انسان ها ، تک به تک از اونها راضي باشند . به جاي انجام وظايف و رسالت خودشون ، رضايت همه اطرافيان رو با هر زحمتي شده به دست مي يارن چون اگر به دست نيارن احساس خلا مي کنند ..

عقاب ها مي دونند که به دست اوردن رضايت همه افراد امکان نداره و نيمي از مردم هميشه با نيمي از افکار اونها مخالفند و اين وظيفه يک عقاب نيست که مخالفانش رو راضي نگه داره .

* غاز نه نمي گه و همش شاکي هست که چرا بايد اينهمه به ديگران توجه کنه .

عقاب در مواقعي که لازم هست ، به راحتي نه مي گه .

* غاز شرط اول ارتباط رو صميميت بيش از حد مي دونه .

عقاب شرط اول ارتباط رو احترام متقابل مي دونه .

* غاز نمي خواد باور کنه که دشمني داره .

عقاب مي دونه که بايد دشمنش رو ببخشه ولي بهش اعتماد نمي کنه .

* غاز از تجربيات درس نمي گيره و فقط آزار مي بينه .

عقاب بعد از گذروندن سختي مسئله ، به فکر پذيرش مسئله و درس هاي ممکنه هست ..

* غاز از دلش هيچ وقت حرف نمي زنه ..

عقاب با دلش زندگي مي کنه .

* غاز يا احساسيه و يا منطقي .

عقاب مي دونه که در دوراني از زندگي بايد مغز رو پرورش و ورزش دارد و در دوراني ديگه بايد دل رو نوازش داد و به حرف هاي دل بها داد .

* غاز اشتباه نمي کنه .

عقاب مي دونه اگر هيچ وقت اشتباهي نکرده ، دليلش اينه که اصلا دست به عملي نزده .

* غاز جاي ديگران زندگي مي کنه ..

عقاب مي دونه که بايد به ديگران کمک کنه ولي جاي کسي نبايد زندگي کنه چون تجربه خود بودن رو از اون فرد گرفته .

* غاز هميشه همه کار مي تونه انجام بده .

عقاب مي دونه چه کارهايي رو مي تونه انجام بده و چه جايي بايد اعلام کنه که از عهده اون بر نمي ياد .

* غاز هميشه مجبوره .

عقاب هميشه مختاره و اگر به جبر روزگار مجبور شد کاري رو انجام بده ، مي پذيره و مي گه : ترجيح مي دم اين کار رو انجام بدم .

* زمان غاز تفريح مشخص نيست .

عقاب براي تفريحش برنامه ريزي مي کنه و مي دونه که فاصله خالي اين نت تا نت بعدي در موسيقي ، دليل دل نشين بودن اون هست .

* غاز هميشه ناراضيه و شاکي و هميشه در حال شناخت عامل اين بدبختي هست .

عقاب هميشه راضيه و مي دونه هر سختي هم پاياني داره . عقاب باور داره ان مع العسر يسرا .

* غاز عبادت عادتش شده .

عقاب تکرار و عادت و روزمرگي رو مرگ دل و پرستش مي دونه .

* غاز نسبت به عقاب يا احساس برتري مي کنه و يا احساس ضعف .

عقاب باور داره برتري وجود نداره . اصل فقط تفاوت است که باعث برتري کسي بر کس ديگه نمي شه .

* غاز زياد از مغزش کار مي کشه البته بدون بهره وري لازم .

عقاب مفيد فکر مي کنه و از اشتباهاتش درس مي گيره .

* غاز مي خواد غاز باشه چون غاز بودن و نپريدن خيلي اسون تر از پرواز و اوج گرفتن هست .

عقاب بر عقاب بودن اصرار داره ، حتي اگر بارها به مدرسه غازها رفته باشه و به خاطر عقاب شدن بهاي سنگيني رو بپردازه .

**** يک نکته کنکوري براي عقاب ها

غازها هميشه مي خوان يک عقاب يک جور ديگه باشه ، يک جور ديگه عمل کنه ! براشون ارتباط هيچ وقت کافي و رضايت بخش نيست .

دقت کن : غاز چون خودش رو نپذيرفته و خودش رو درست نمي شناسه ، از تو مي خواد که يه جور ديگه عمل کني ! هيچ وقت براش رضايت بخش نيستي و عملا بهت مي گه که براش کافي نيستي چون هميشه يه کاري کم کردي !

سعي کن خودت باشي و بهترين نقش رو داشته باشي (به عنوان دوست - همسر - خواهر - برادر - بچه) ولي سعي نکن که خودت رو مجبور کني که طبق خواست اون خودت رو تغيير بدي . اون ناراضي به دنيا اومده و از دنيا مي‌ره . از زندگي عقب نيفتي چون قرار نيست که غاز باشي .

عقاب باشيد و سربلند

هر چه کنی کشت همان بدروی.. هر دستی که بدهی از همان دست می گیری..از کوچه یار من گذر می کنی؟از کوچه یار تو گذر می کنند!

قانون کارما یکی از قوانین مهم معنوی است که بسیار قوی و بی تخلف است.به نظر من یکی از مهمترین سنن الهی است.این قانون بدین شکل است که هر عملی که ما انجام دهیم چه خوب و چه بد.چه بزرگ و چه کوچک.چه آشکار و چه نهانی تماما به خود ما بر میگردد.اگر خیانت و حق کشی کنیم دقیقا همان به سر ما می آید چه متوجه شویم و چه متوجه نشویم..گاهی پیش آمده که اتفاقات فوق العاده زیبایی برای ما پیش می آید.قانون کارما پاداش کار نیک ما را که زمانی انجام داده بودیم بر ما برگرداند.

در قرآ ن عزیز(آیه 79 از سوره مبارکه نسا) می خوانیم: ((آنچه از نیکی ها به تو می رسد از طرف خداست و آنچه از بدی به تو می رسد از خود توست.))

در دین مبین اسلام از برگشت نتیجه عمل به ((اثر وضعی عمل)) تعبیر می شود.عمل خوب نتیجه اش((خیر و توفیق )) و بازگشت عمل خطا ((سلب توفیق))و((قساوت قلب))است. قانون های از قبیل قانون جذب-قانون ارتعاش-قانون کارما-قانون بخشایش و...همه و همه اصولی هستند که اگر از آنها پیروی نکنیم سیلی زندگی پی در پی بر گونه ما نواخته خواهد شد.استفاده از این قوانین در جهت موفقیت زندگی معجزه می کند!

در آخر برای همه عزیزان پاک   دلی که می خواهند بدانند آیا راهی هست برای رهایی از کارما یک خبرخوش دارم!

درست است که قانون کارما با همه قدرتش ذره ای تخلف نمی کند اما قانون بزرگتر و محکم تری است که چرخه مکافات و صدمات کارما را می تواند متوقف کند و آن :قانون رحمت و بخشایش است.

ببخشایید تا بر شما ببخشند..بگذرید تا بگذرند..رحمت خدا را دریابید..تا آنجا که می توانید خیر و خوبی کنید ..رحمت و مغفرت شامل حال شما می شود..سخاوت بیکران خدا شما را در بر می گیرد..بگذارید غرقه دریای رحمت و رحمانیت او شوید...دیگر از کارما نترسید ..شما با نور رحمت خدا بر کارما تسلط یافته اید..آنچه می ماند رحمت و نور است ..

((خداوند ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آورده اند ..آنها را از ظلمت به سوی نور بیرون می آورد...))(سوره مبارکه بقره-آیه 257)

سعی کنید از کسی نفرت نداشته باشید همه کس را همان گونه که هستند بپذیر ید

موسیقی درمانی

• صوت از ارتعاشات قابل شنیدن تشکیل شده است. اگر حس شنوایی ما حساسیت لازم برای دریافت تمام فرکانسها را داشت، می توانستیم موسیقی گلها وچمن، کوهها ودره ها، آواز آسمان وستاره ها وسمفونی بدن خود را بشنویم.
• علم جدید آنچه را که عرفا ودانشمندان فرهنگهای قدیم می دانستند وبرای هماهنگ کردن، شفابخشی ورشد آگاهی انسان به کار می بردند را تایید کرده است. بدین معنی که حیات اساسا از صوت تشکیل شده است. انسان وحیات را برروی زمین به وجود آورده وموجودیت آنها را دوام بخشیده است.
• کشفیات علمی تایید می کند که تمام ذرات درجهان، تمام فرمهای اشعه، تمام نیروهای طبیعی وتمام اطلاعات با ساختارهای موزیکال وفرکانسها ونقشها وبا طنین بالای ارتعاشات به خصوصشان مشخص شده اند.

مثال:

• ارتعاش پروتون ونوترون اتم اکسیژن، در گام مینور است.
• وقتی کلروفیل آزاد می شود، نتهای 3 تایی نواخته می شود.

رادیو تلکسوپهای مدرن نیز ثابت کرده اند که جهان پر از صوت است وهر جرم آسمانی نغمه خاص خودش را دارد. موسیقی ای که به آن گوش می دهیم باز آفرینی موسیقی عالم است.

تعریف موسیقی درمانی:

استفاده تجویز شده وسازمان یافته از موسیقی یا فعالیتهای آن برای تغییر حالات ناسازگار، زیرنظرپرسنل آموزش دیده(موزیک تراپیست)، برای کمک به مراجعین دررسیدن به اهداف درمانی

چراموسیقی درمانی؟

الف) موسیقی یک زبان بین المللی است.

ب) جنبه شفابخشی دارد.

خصوصیات اصلی موسیقی ای که دردرمان مفید واقع می شود چیست؟

الف) موسیقی مزبور توجه را جلب نموده وحفظ می نماید. به عبارت دیگر خیلی از بخشهای مغز را تحریک نموده وبه فعالیت می اندازد.

ب) خیلی زود قابل وفق دادن بوده ومی تواند منعکس کننده توانایی های یک فرد باشد.

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا می توانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟ برخی از دانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند. برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن در تحمل رنجها و لذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.
در آن بین ، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد: یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.
یک قلاده ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود.

رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.

راوی اما پرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!

راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که «عزیزم ، تو بهترین مونسم بودی.از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود.›› 

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان می دانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار می کند. پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود 

عمر عقاب از همه پرندگان نوع خود درازتر است . عقاب می تواند تا 70 سال زندگی کند ولی برای اینکه به این سن برسد باید تصمیم دشواری بگیرد. زمانی که عقاب به 40 سالگی می رسد چنگال‌های بلند و انعطاف پذیرش دیگر نمی‌توانتد طمعه را گرفته و نگاه دارد.. شهبال‌های کهنسالش بر اثر کلفت شدن پرها به سینه‌اش می‌چسبند و پرواز برای عقاب دشوار می‌گردد. در این هنگام عقاب تنها دو گزینه در پیش دارد یا باید بمیرد و یا اینکه فرایند درد ناکی را که 150 روز طول می‌کشد پذیرا گردد. برای گذرانیدن این فرایند عقاب باید به نوک کوهی که در آنجا آشیانه دارد پرواز کند. در آنجا عقاب نوکش را آنقدر به سنگ‌ها می‌کوبد تا نوکش از جا کنده شود. پس از کنده شدن نوکش، عقاب باید صبر کند تا نوک تازه‌ای درجای نوک کهنه رشد کند. سپس چنگال‌هایش را از جای بر کند. زمانی که بجای چنگال‌های کنده شده، چنگال‌های تازه‌ای در آیند، آن وقت عقاب شروع به کندن همه پرهای قدیمی‌اش می‌کند. سر انجام پس از 5 ماه، عقاب پروازی را که تولد دو باره نام دارد را آغاز کرده و 30 سال دیگر عمر می‌کند. چرا این دگرگونی‌ها ضروری است؟ بیشتر وقت‌ها برای بقا، ما باید فرآیند دگرگونی را آغاز کنیم. گاهی وقت‌ها باید از خاطرات قدیمی، عادت‌های کهنه و سنت‌های گذشته رها شویم. تنها زمانی که از سنگینی بارهای گذشته آزاد شویم، می‌توانیم از فرصت‌های زمان حال بهره‌مندگردیم.

مردی برای اصلاح سر و صورتش به آرایشگاه رفت.
در حال کار گفتگوی جالبی بین آنها در گرفت.
آنها درباره موضوعات و مطالب مختلف صحبت کردند.
وقتی به موضوع ? خدا ? رسیدند.
آرایشگر گفت: من باور نمی کنم خدا وجود داشته باشد.
مشتری پرسید: چرا باور نمی کنی؟
آرایشگر جواب داد: کافی است به خیابان بروی تا ببینی چرا خدا وجود ندارد. به من بگو، اگر خدا وجود داشت آیا این همه مریض می شدند؟ بچه های بی سرپرست پیدا می شد؟ اگر خدا وجود می داشت، نباید درد و رنجی وجود داشته باشد. نمی توانم خدای مهربانی را تصور کنم که اجازه می دهد این چیزها وجود داشته باشد.
مشتری لحظه ای فکر کرد، اما جوابی نداد، چون نمی خواست جر و بحث کند.
آرایشگر کارش را تمام کرد و مشتری از مغازه بیرون رفت.
به محض این که از آرایشگاه بیرون آمد، در خیابان مردی دید با موهای بلند و کثیف و به هم تابیده و ریش اصلاح نکرده. ظاهرش کثیف و ژولیده بود.
مشتری برگشت و دوباره وارد آرایشگاه شد و به آرایشگر گفت: می دانی چیست، به نظر من آرایشگرها هم وجود ندارند.
آرایشگر با تعجب گفت: چرا چنین حرفی می زنی؟ من این جا هستم، من آرایشگرم. من همین الان موهای تو را کوتاه کردم.
مشتری با اعتراض گفت: نه! آرایشگرها وجود ندارند، چون اگر وجود داشتند، هیچ کس مثل مردی که آن بیرون است، با موهای بلند و کثیف و ریش اصلاح نکرده پیدا نمی شد.
آرایشگر جواب داد: نه بابا، آرایشگرها وجود دارند! موضوع این است که مردم به ما مراجعه نمی کنند.
مشتری تائید کرد: دقیقاً ! نکته همین است. خدا هم وجود دارد! فقط مردم به او مراجعه نمی کنند و دنبالش نمی گردند. برای همین است که این همه درد و رنج در دنیا وجود دارد.

بسياري از سخنرانان موفق به خصوص در حوزه قانون جذب نظير ايسترهيکس نظريه جالبي دارند. آنها ميگويند اگر انسان بتواند فقط 18 ثانيه روي چيزي که واقعا ميخواهد تمرکز کند يک زنگ بزرگ در کاينات به صدا در مي آيد که توجه کل هستي را به سمت اين شخص جلب ميکند.

اگر اين 18 ثانيه بتواند تا 68 ثانيه ادامه يابد ديگر کار تمام است و کل هستي به تکاپو مي افتد تا براي فکر متمرکز شده يک راه حل پيدا کند. اگر آرزوست برآورده اش کند و اگر سوال است برايش جوابي بيابد.

در نگاه اول شايد اين عدد 68 ثانيه خيلي کم و ناچيز به نظر برسد. 68 ثانيه يعني فقط يک دقيقه و هشت ثانيه و بسياري از افراد ميگويند که تمرکز به مدت 68 ثانيه هيچ کاري ندارد؟!

خوب آيا شما هم همين طور فکر ميکنيد؟ بسيار عالي است! امتحان کنيد. خواهيد ديد که هنوز 18 ثانيه اول رد نشده فکرتان منحرف ميشود. ايده اي جديد بلافاصله از اعماق افکارتان ظاهر ميشود و نجواگر دروني تان به سخن در مي آْيد که جدي نگير و دست از اين بازي ها بردار و به مسايل مهم تر زندگي بپرداز و ...

ما عادت کرده ايم و در حقيقت عادت داده شده ايم که بدون فکر و بر اساس عادت زندگي کنيم. ما صبح از خواب بر مي خيزيم بدون اين که فقط 68 ثانيه براي کارهاي روزانه وقت بگذاريم شروع مي کنيم به خوردن صبحانه و سر کار رفتن.

بدون اينکه 68 ثانيه مستمر ناقابل براي ارزيابي کارهايمان وقت بگذاريم اسب سرکش ذهن را به اين سو و آن سو مي تازانيم تا ظهر شود و ناهاري بخوريم و استراحتي و بعد دوباره کار و سپس شب و دور هم جمع شدن و تلويزيون ديدن و بعد خوابيدن.

هر ساعت 60 دقيقه است و شبانه روز شاملا 24 تا 60 دقيقه يعني هزارو چهارصد و چهل دقيقه است اما ما خيلي مواقع در اين 1440 دقيقه شبانه روزمان نمي توانيم 68 ثانيه روي يک موضوع خاص فکرمان را متمرکز کنيم!!

به راستي اين فکر پر جست و خيز که نميتواند 68 ثانيه آرام بگيرد به چه دردي مي خورد؟! فکر پريشان و ناآرام چيزي جز بي قراري و آشفتگي به همراه ندارد. پير و جوان و زن و مرد هم نمي شناسد. فکري که نتواند آرام گيرد و چند لحظه اي روي موضوعي که صاحب فکر صلاح مي داند متمرکز شود، مطمئنا به هنگام نياز و بحران که تمرکز بيشتر لازم است، کارآيي ندارد و فلج مي شود. بايد همين الان هر کاري که داريم زمين بگذاريم و به سراغ ذهن ناآرام خود برويم و 68 ثانيه آن را مهار کنيم. 68 ثانيه به شرايطي که الان در آن قرار داريم بينديشيم. 68 ثانيه بعد به اين که واقعا در زندگي چه مي خواهيم فکر کنيم. 68 ثانيه بعد به خوشبختي هاي خودمان بينديشيم و 68 ثانيه ديگر به اين فکر کنيم که چقدر آرام مي شويم وقتي روي مسائل زندگي خودمان با آرامش فکر مي کنيم.

کاينات بيرون از بدن ما گوش به فرمان ماست تا هر چه را مي خواهيم به او ابلاغ کنيم. اما به يک شرط و آن اين است که موقع دستور دادن اين طرف و آن طرف نپريم. 68 ثانيه يک جا بايستيم و صريح و شفاف بگوييم چه مي خواهيم.

منبع مجله موفقیت